Ford Mustang GTD – ekstremalny, ale o dwóch obliczach

Na pierwszy rzut oka autostrada Interstate 10 wygląda jak zawsze – niekończący się prosty pas asfaltu i drgające od upału kalifornijskie powietrze. Po prawej stronie jedzie ciężko załadowana ciężarówka z naczepą, po lewej – Ford Mustang – więcej niż symbol tego kraju, w którym samochód nigdy nie jest wyłącznie środkiem transportu.

Ale ten Mustang jest inny. Pod jego szeroką, nisko zawieszoną karoserią kryje się wersja GTD. Pojazd, który bardziej pasuje na tor Nürburgring niż do Route 66. Opracowane w rejonie Eifel auto w 2025 roku okrążyło Północną Pętlę w czasie 6:52 min – zaledwie kilka uderzeń serca za Porsche 911 GT3 RS.

Natychmiast nasuwa się pytanie, czy można go jeszcze uznać za prawdziwego Mustanga: wynosząca ok. 360 000 euro cena bazowa, pakiet aerodynamiczny rodem ze sportów motorowych, elementy z tytanu i włókna węglowego oraz ambicje daleko wykraczające poza wszystko, z czym dotychczas kojarzono tę nazwę.

A jednak podczas jazdy Mustang GTD wydaje się jednocześnie obcy i znajomy. Jest bardziej brutalny i wyrafinowany niż wszystko, co kiedykolwiek zbudował Ford, ale pozostaje emocjonujący, kanciasty i pełen charakteru. Choć w środku brakuje tylnych siedzeń, celowo zrezygnowano z klatki bezpieczeństwa. GTD nie ma być bezkompromisowym narzędziem torowym, lecz samochodem, który nadaje się również do codziennej jazdy.

Zaskakująco przyjazny

Specjalnie dla tego modelu opracowane opony Michelin Cup 2 R na suchej nawierzchni sprawiają, że niemal każdy kawałek asfaltu zaczyna przypominać tor. W deszczu jazda szybko zamienia się w balansowanie. I dokładnie tego doświadczamy na początku, gdy na mokrej drodze tylna oś wyraźnie szuka trakcji. Mimo całej swojej ekstremalności GTD prowadzi się jednak zaskakująco spokojnie. Porsche GT3 RS jest ostre jak brzytwa, nerwowe i wymaga ciągłej uwagi, Ford pozwala natomiast odetchnąć. Jest spokojniejszy, ma bardziej miękkie zawieszenie i mimo całej technologii wyścigowej jest mniej spięty.

Mustang pozostał Mustangiem, co sprawia, że w codziennym użytkowaniu jest bardziej przystępny, niż można by się spodziewać.

Ekstremalnie szeroki i mocny

Nie da się jednak zaprzeczyć jego gabarytom. Na amerykańskich autostradach prawie nie czuć, że GTD ma ponad dwa metry szerokości. W Europie raczej ocierałby się o krawężniki, niż bił rekordy.

Tu, na Dzikim Zachodzie, idealnie wpisuje się w obraz ciężarówek, dróg prowadzących przez kaniony czy ogromnych miejsc parkingowych. Na tle skał i piaszczystych pustkowi Parku Narodowego Joshua Tree Mustang wygląda niemal wojowniczo. Niczym drapieżnik, stworzony dokładnie dla takich dróg.

Dopiero na torze czuć, że wersja GTD powstała właśnie z myślą o nim. Na suchej drodze samochód ukazuje inne oblicze. Zawieszenie – techniczna perełka z hydrauliczną regulacją wysokości i wyścigowym charakterem – zapewnia precyzję, której nie oczekuje się od samochodu o takiej masie. Układ kierowniczy jest bezpośredni i niemal łapczywie reaguje na skręt.

V8 z kompresorem gra pierwsze skrzypce

Pod maską pracuje 5,2-litrowy silnik V8 z kompresorem, który w dobie turbosprężarek i technologii hybrydowej wydaje się ostatnim aktem sprzeciwu. Ryczy, krzyczy, oddycha – to mechaniczna istota, która nie potrzebuje sztucznego wspomagania.

Brzmienie silnika V8 jest poruszające. Nie jest to wysokie europejskie wycie, lecz głęboki, gniewny pomruk, przypominający odgłosy smoka, któremu ktoś ukradł śniadanie. Do tego dochodzi jeszcze charakterystyczny świst zasysanego przez kompresor powietrza. Efekt to ponadczasowe brzmienie, teraz spotęgowane jeszcze echem odbijającym się od skał.

 

Silnik jest genialny, ale skrzynia biegów również zasługuje na uznanie. Ośmiostopniowa dwusprzęgłowa przekładnia Tremec w układzie transaxle zapewnia idealny rozkład mas wynoszący niemal 50/50 i najlepszą zmianę biegów w historii Mustanga – płynną na co dzień, lecz natychmiast gotową do sportowego zrywu, gdy tylko zajdzie potrzeba.

Masa robi swoje

Zjeżdżamy z autostrady Interstate 10 i kierujemy się na tor wyścigowy The Thermal Club. Tor o długości 5,1 mili ma aż 26 zakrętów, od szybkich po bardzo ostre: to idealne miejsce, aby sprawdzić, jak daleko posunął się Ford w rozwoju modelu GTD. Już na pierwszych metrach widać, że Mustang jest niezwykle szybki, ale nie ma tak chirurgicznej precyzji jak GT3 RS. Czuć jego masę i brakuje mu tej całkowitej klarowności w obszarze granicznym.

Z drugiej strony jest jednak znacznie bardziej przystępny. Nie trzeba prowadzić go idealnie, aby dobrze się bawić, a Ford wybacza więcej, niż można by się spodziewać po maszynie o takich osiągach. Jest bardziej surowy, nieokrzesany i mniej bezkompromisowy niż Porsche, ale właśnie to czyni go bardziej interesującym.

Z własnym charakterem

To samochód, który wykracza poza schematy. Mustang nie chce być kolejnym GT3 RS, jest raczej amerykańską interpretacją ekstremalnych osiągów. Jest głośniejszy, dzikszy i cięższy, lecz zachowuje emocjonalność, którą utraciło wiele nowoczesnych supersportowych samochodów.

Ford Mustang GTD nie jest rasowym autem wyścigowym, ale za to jest czymś więcej niż tylko efektownym samochodem, który nadaje się do codziennej jazdy. To manifest możliwości, „Ultimate Mustang”, który pokazuje, jak daleko Ford jest gotów się posunąć, nie zatracając przy tym istoty marki.