Serwis pod patronatem magazynu
Skoda Rapid to budżetowe auto kompaktowe, które zbudowano na płycie podłogowej modeli segmentu miejskiego. W praktyce lepsze wersje niewiele ustępują przedstawicielom segmentu C. Jedną z istotnych różnic są jednostki napędowe. Którą z nich wybrać?
To, co odróżnia Skodę Rapid od np. Skody Octavii czy innych pełnoprawnych kompaktów to nie tylko rozmiary nadwozia, ale i gama jednostek napędowych. W Rapidzie i bliźniaczym Seacie Toledo montowano silniki o pojemności maksymalnej 1,6 litra, a najmocniejszy z nich rozwijał 125 KM mocy. W większości były to jednak silniki czterocylindrowe.
Gamę „benzyniaków” otwierał wolnossący, trzycylindrowy 1.2 MPI, którego zdecydowanie nie polecamy. To bardzo słaby silnik (75 KM), całkowicie niepasujący do tego modelu, do tego dość paliwożerny. Nawet w Skodzie Fabii jego moc jest dyskusyjna. Do tego ma problematyczny rozrząd, a i zdarza mu się spalać dużo oleju. Jedyną zaletą tego silnika jest pełna kompatybilność z instalacjami gazowymi, dzięki pośredniemu wtryskowi paliwa.
Zdecydowanie lepiej sprawdza się również trzycylindrowa jednostka 1.0 TSI z turbodoładowaniem, wprowadzona pod koniec produkcji (2017 r.). Z mocą 95 lub 110 KM świetnie radzi sobie z samochodem.
Wyżej w gamie mamy jednostki 1.2 TSI oraz 1.4 TSI o mocach odpowiednio 90-110 KM oraz 122-125 KM. Tu jednak ważna uwaga – mamy dwie generacje tych silników, tj. EA 111 i EA 211. Przejście na nowe silniki nastąpiło w 2015 r. i są to zdecydowanie lepsze konstrukcje. Dlatego polecamy 1.2 TSI o mocy 90 lub 110 KM, a 1.4 TSI o mocy 125 KM.
W gamie diesli są w praktyce trzy różne konstrukcje. Najsłabsza to jednocześnie najnowocześniejsza 1.4 TDI z rodziny EA 288. Silnik ten wprowadzono w 2015 r. do oferty z mocą 90 KM. Jest całkowicie nowy względem poprzedniego 1.4 TDI, z którym niewiele ma wspólnego. Tę trzycylindrową konstrukcję wykonano z aluminium, ale pozostaje trwały i jest bezpiecznym wyborem. Jednak zdecydowanie przyjemniejszym silnikiem jest 1.6 TDI, który występował w dwóch wersjach konstrukcyjnych. Wcześniejsza generacja EA 189 oferowana do 2015 r. generowała 90 lub 105 KM mocy, a nowsza, od 2015 r., czyli EA 288 już moc 115 KM. W zasadzie bez znaczenia który wybierzecie, każdy jest dobry.
W Rapidzie jest zasadniczo dużo udanych silników, więc tym razem pozwolimy sobie na taki podział...
Tu nie ma wątpliwości, że zdecydowanie najlepszym wyborem jest 1.4 TSI o mocy 125 KM. Ma nie tylko najlepsze osiągi, ale i najbardziej dopracowaną konstrukcję. Jedyną wadą, jeśli można to tak ująć, było to, że nie oferowano go ze skrzynią ręczną, lecz wyłącznie z siedmiobiegowym automatem DSG. Jeśli zależy wam na skrzyni manualnej, to wybierzecie śmiało 110-konny wariant silnika 1.2 TSI. Ma niewiele gorsze osiągi, spala podobne ilości paliwa, a kultura pracy nie pozostawia nic do życzenia.
A co, jeśli chcesz kupić starsze auto? Można zaryzykować wczesne 1.2 TSI, które po takim czasie jest już najpewniej silnikiem „ogarniętym” serwisowo, więc nie powinien sprawiać problemów. Warto jedynie przed zakupem wybrać się do warsztatu, gdzie mechanik osłucha rozrząd i wykona chociaż diagnostykę komputerową.
Jeśli szukasz starszego samochodu, z początku produkcji, to tak naprawdę lepszym wyborem może być zadbany Rapid z silnikiem 1.6 TDI o mocy 90 lub 105 KM. EA 189 to już konstrukcja dopracowana, choć oczywiście w ponaddziesięcioletnim aucie warto zweryfikować stan techniczny. Niemniej, 1.6 TDI to pewniejsze źródło napędu niż 1.2 TSI EA 111. Ponadto, wariant 90-konny był parowany z automatem DSG, jeśli tego oczekujecie od auta.
Jednak najlepszym wyborem jest nowsze 1.6 TDI (115 KM), które było konfigurowane ze skrzynią manualną, co istotne tylko pięciobiegową. Ale bez obaw, zestopniowanie tej przekładni nie sprawi, że na trasach ogłuchniecie. Ogólnie silnik ten uważamy za najlepsze źródło napędu. Potrafi spalić średnio 4,5 l/100 km, wytrzymuje ogromne przebiegi, a serwisowo nie jest dużym wyzwaniem dla mechaników. W Skodzie Rapid (czy Seacie Toledo), jest to jednostka mniej obciążona niż w tradycyjnym kompakcie czy większym modelu. Nie należy się bać aut z przebiegiem nawet 300 tys. km.
